Marmara Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi tarafından bu yıl “Geçicilik – Farklar ve Ötesi / Temporality-Differences and Beyond” başlığı altında düzenlenen Uluslararası Öğrenci Trienali, genç sanatçı/tasarımcı adayları aracılığıyla yeni üretimleri, yönelimleri bir kez daha bir araya getiriyor.

Bu yazıda, İstanbul Modern’de açılan Mehmet Güleryüz retrospektifinde sergilenen kimi yapıtların, özellikle de sanatçının oto-biyografik olarak ele aldığı yapıtları analiz edilmiştir.

Marinetti’nin daha pek çok şeyle birlikte, “müzeler mezarlıklar”dır dediği Füturist Manifesto’nun üzerinden 100 yılı aşan bir süre geçti. Bizler hala müzelerin işlevi, ideolojileri ve gerekliliği üzerine kafa yoruyor, çağdaş müzecilik kuramlarını oluşturmaya ve müzelerin kültür endüstrisi ve bellek ile ilişkisini sorgulamaya devam ediyor, bir yandan da yeni bir müze mümkün mü sorularına cevap aram...

Sanat Tarihinin hemen her döneminde ama özellikle de 20. yüzyıldan sonra sanatçıların tarihe bakarken, kimi sanatçıları kendin rol model aldığı ve kimi yapıtları da bitip tükenmez bir tutkuyla, analiz ve kendine mal etme gibi bir dizi süreçten geçirdiğini gözlemlemek olasıdır.

Göçebe Bakış pek çok küresel sergide adeta küresellik yaratmak adına konulan farklılıkları bir bütün olarak değerlendirmemize olanak sağlıyor. Serginin açılır açılmaz büyük bir kalabalığı kucaklamış olması sanırız bununla ilintili.

Çağdaş Türk sanatının en uzun soluklu süreli sergisi ünvanını taşıyan Günümüz Sanatçıları Sergisi bir süredir İstanbul Resim Heykel Müzesi Derneği ve Akbank (Aksanat) işbirliği ile gerçekleştiriliyor.

Atlas Tarih dergisinin bu ayki sayısında Ayşe Hür’ün bir yazısı var: “Vikingler İstanbul’da”. Yazı bir bütün olarak oldukça ilginç ayrıntılar içeriyor. Ancak bir detay var ki, en genel sözlük karşılığıyla, duvar yazıları ve resimleriyle kendini ifade eden bir tür görsel uygulama olarak tanımladığımız grafitinin İstanbul’daki erken örneklerinden birini gösteriyor… O da şu: İstanbul’da yaklaşık 450 ...

Sanatçıların sipariş üzerine yapıt üretmeleri, hemen herkesin bildiği gibi, yeni ve ayıplanacak bir şey değil! Sanat tarihinin her döneminde sanatçılar sipariş üzerine çalışır; siparişi veren müşteriler genellikle istedikleri ürünün içeriğini, biçimini ve malzemesini sanatçı ile yaptıkları sözleşmede ayrıntılı olarak açıklarlardı.