"Filtresiz": Şener Özmen’in birbirini konuşturan tahtlar aracılığıyla, ilk kez mekan kurduğu bir sergi. İçinde dolaşılabilir, oturulabilir, uzanılabilir bu yer; kendi hayat tecrübelerimiz içinde filtreli ve filtresiz alanlar eşliğinde tarihsel, kültürel ve siyasal olanla karşılaşarak/yüzleşerek düşünmemizi öneriyor.

Kemerler, heykel bedenler ve onların dev gölgeleri, uzaktan geçen bir lokomotif, bir yelkenli, havuzlar ve çeşmeler tabii Floransa Meydanı... Tüm bunlar, sanatçının yaratıcı gücünün tarih, felsefe, mitoloji ve kendi belleği ile birleştiği muamma atmosferleridir. Ve meydanlar, onun resimlerinde tüm görkemi ve heybetiyle iktidarın dev gölgesinin de yaşam alanıdır.

Kilit Taşı, sanatçıların türlü meseleleri biçim içerik ilişkisinde kurdukları zamansallık ve mekânsallıkta; belleğin atölyeden uzama yayılan biçimlerine odaklanıyor.

Azade Köker’in sanat üretimi, başkalarının irade ve idaresi altında gittikçe katılaşan düzenler/düzlemler arasında yaratılabilecek güçlü bir zincirin yaratacağı iyi ihtimaller hakkındadır. Katmanlı formlar ve resimler, gösteren gösterilen ilişkisinde, gösterilenin tüm varlığının zayıf bir halkanın akıbetiyle değişebileceğini tüm şeffaflığıyla sunar. Yan yana durabilmek tutsaklığın kök salan yaral...

Bu yıl 20. yaşını kutlayan Kızıltoprak Sanat Galerisi kurulduğu günden bu yana çizgisini hiç kaybetmeden İstanbul’un Anadolu yakasında varlığını devam ettiriyor. Bu süre zarfında hayat hızla akarken galerinin içinde bulunduğu Kadıköy adeta ışık hızıyla değişti ve değişmeye devam ediyor.

ZERO’nun geri sayımla ulaştığı gelecek; yırtıklar, yarıklar, çiviler, titreşimler, pigmentler, ışık ve ses gibi alışılmadık ve şaşırtıcı malzeme ve jestlerle dünü şimdide gösteriyordu. ZERO’nun yarattığı sıfır noktası kıtalararası sürecek bir özgürlüğün cesaretli başlangıcıydı. Elbette Dada’ya göz kırparak.

Günlük yaşamın olağan akışı içindeki bilindik şeyleri siyasi ve sosyal ağlar eşliğinde dokuyan Grayson Perry, mecra olarak seçtiği halı, seramik ve haritalarla göz alıcı dünyalar yaratır. Sanatçı, eserlerinde çocukluğuna ve bir travesti olarak hayatına göndermelerde bulunurken; sınıfsal farklılıklar, politika, cinsellik ve din gibi unsurlara dikkat çeker. Pera Müzesi’nde 26 Temmuz’a kadar devam ed...

Arter’de açılan Spaceliner, çizginin kendinde olan ve yine kendisiyle yayılan anlamı/varlığı hakkında sorular soruyor, cevaplar öneriyor. Arter’de, içeriden dışarıya dışarıdan da içeriye yayılan çizgi desen olduğunda, mekânla hemhal olarak biçim içerik ilişkisi özgürce uzama yayılıyor. Nazlı Pektaş yazdı.

3. Mardin Bienali; sözlerin nesneye, sese, renge, yazıya, ağıta, çığlığa, müziğe sonunda da fark etmeye dönüştüğü yeni bir kapıyı ardına kadar açtı. Bir insan ömrüne sığabilecek doğudan batıya, batıdan da doğuya savrulan türlü hikaye Mezopotamya okyanusunda, bohçalarından dağıldılar. Mitolojiler başlığında gerçekleşen 3. Mardin Bienali’ni, Döne Otyam, Ferhat Özgür ve Fırat Arapoğlu ile konuştuk.

Alberto Giacometti’nin üretiminde doğa –insan ve şeyler- yontularına malzemedir. Buna karşılık doğa asla öykünülmesi gereken bir usta değildir. Heykelleri, doğa karşısında özerklikle donanmıştır ve Giacometti verili olanın hepsini, onları tekrarlarcasına bir kez daha yontusuna dahil etmez. Mümkün olan en azla, bazen sadece bir çizgi, bazen de küçük temaslarla eserini sonlandırır. “Dış dünyada veri...

Küratörlüğünü Mehmet Kahraman’ın üstlendiği Mixer’de sona eren yok-yer; kent dediğimiz yerde gittikçe daralan ortak yaşam alanlarında yer alan, yapay, geçici ve kimliksiz olanın ardına düşen bir sergiydi. Sergi sonrasında serginin küratörü Mehmet Kahraman ile söyleştik. Yazının sonunda söyleşimizi okuyabilirsiniz.

Renkleri, lekeleri ve çizgileriyle resim sanatı tarihimizde özgün bir dil yaratan Zahit Büyükişliyen; Aralık ayı içinde RenArt galerisinde açılan “Güz Dönüşümleri” isimli sergisinde, kendi sözleriyle; sütlü kahve, tarçın, beyaz ve hardalı kardığı paletini izleyici ile buluşturdu.

Nesneler, sanat tarihinde, kimi zaman tek başlarına kimi zaman yan yana yol aldı ve alıyor. Şeylerin kolajdan, asamblaja yolculuğu içinde enstalasyonla birleşen talihi, hazır nesnenin gücüne güç kattı. Dijital çağın sonsuz evreninde çoğalan imkânlar ise kolajın geleceği hakkında kâhin olmayı gerektirmiyor.

Dokuz yıldır kendini her sene yenileyerek ilerleyen Contemporary Istanbul bu yıl da aynı ivmeyle adeta kendiyle yarışarak yola devam etmekte. Fuar bu yıl akılda kalacak pek çok yenilikle dolu.

Metaforlarla yüklü düşler, Ferhat Özgür’ün işlerinde gerçekliğe ulaşmada bir yoldur ve çözümlemesi hiç de kolay değildir. Fakat zorluğunu gösterdiklerinden değil işaretlediklerinden alır. Özgür, izleyiciden düşler krallığında kurguladığı oluş anının katmanlarını sıyırmasını ister.

Metaforlarla yüklü düşler, Ferhat Özgür’ün işlerinde gerçekliğe ulaşmada bir yoldur ve çözümlemesi hiç de kolay değildir. Fakat zorluğunu gösterdiklerinden değil işaretlediklerinden alır. Özgür, izleyiciden düşler krallığında kurguladığı oluş anının katmanlarını sıyırmasını ister.

Eylül’ün son haftası Haliç’in kıyısında, Türkiye’de ve dünyada üretilen sanatın seyrini izlemek ve karşılaştırmak için iyi bir fırsat.

Eylül’ün son haftası Haliç’in kıyısında, Türkiye’de ve dünyada üretilen sanatın seyrini izlemek ve karşılaştırmak için iyi bir fırsat.

Bir önceki yazım, Kaidesi Teras Olan Heykeller, Elgiz Müzesi’nde açılan 40 yaş altı heykeltıraşların yan yana geldiği Teras sergisini anlatıyordu. Yazıda değindiğim kent ve heykel meselesi Akdeniz Heykeli’nin kolunun kırılmasının ardından (heykelin kolu yazı yayımlandığı sırada kırılmıştı) ve geçtiğimiz ay Chicago’ya yaptığım seyahat sonrasında iyiden iyiye gündemime oturdu. Uzun süre de ayrılmay...

Maslak’ta, Elgiz Müzesi’nin terasında, etrafımı saran onca yeni heykel. Ayazağa rüzgarının gücüyle İstanbul’da; 1960 yılından bugüne, açık alanda yaşama şansı verilen nice heykeli ve pek azının kaldığını anımsayarak yıllar arasında savruldum.

Maslak’ta, Elgiz Müzesi’nin terasında, etrafımı saran onca yeni heykel. Ayazağa rüzgarının gücüyle İstanbul’da; 1960 yılından bugüne, açık alanda yaşama şansı verilen nice heykeli ve pek azının kaldığını anımsayarak yıllar arasında savruldum.

Kuad Galeri, Polonya ve Türkiye ilişkilerinin 600. yılı dolayısıyla KOPUŞLAR ve KAVUŞMALAR ortak başlığı altında art arda açılan iki sergiye ev sahipliği yapıyor.

Miharbi, iktidar, sınır, şiddet, savaş / barış ve sansür kavramlarını kendi üretim dili ile görüntüye, sese ve harekete çevirirken; bu kavramların yarattığı kısır döngüyü, sinir bozucu ritmi ve tıkanmayı serginin ana eksenine ustalıkla oturtur.